É un xeito de cultivar a terra que ten
como obxetivo fundamental producir alimentos sin residuos e da máxima
calidade, respeitando o entorno natural e conservandando a
fertilidade da terra para a próxima xeración.
A terra non e nosa, senón que a
temos emprestada dos nosos fillos. A nosa obriga e millorala ou
deixala polo menos tal e como nola deixaron (Sitting Bull)
Para acadar estes obxectivos na
agricultura ecolóxica:
NON se utilizan produtos químicos ou
de síntese
- NIN abonos químicos
- NIN pesticidas (insecticidas,
funxicidas, herbicidas) - NIN sementes transxénicas
- NIN conservantes
- NIN colorantes
- NIN hormonas .
Na agricultura química utilízanse
pesticidas moi potentes que matan rapidamente todo tipo de praga,
pero por desgracia, estas sustancias matna tamén os organismos
beneficiosos (fungos, bacterias, insectos depredadores
) que son os
que manteñen o equilibrio biolóxico do solo e do agro-sistema.
Como consecuencia, prodúcese un
desequilibrio que crea resistencias nas pragas que queremos controlar,
aparecendo despois con máis resistencia, o que nos obriga a aumentar
a dose ou cambiar a outros químicos máis fortes.
Os agro-químicos están deseñados
para que sempre sobreviva un pequeno porcentaxe de individuos que
perpetúen o negocio do próximo ano para as industrias que os venden.
Non obstante, na agricultura ecolóxica
temos que ter en conta certas normas que respetan as leis da
natureza:
- Manter o equilibrio do agro-sistema
creando un solo vivo, alimentando a terra co que lle é propio: a
materia orgánica (compost, esterco, adobes verdes, etc.) - Coñecer os círculos vitais das
pragas e ter a paciencia de tolerar un nivel aceptable de danos. - Fomentar a presencia de insectos e
microorganismos beneficiosos (insectos, bacterias, micorrizas…) - Utilizar variedades de sementes
resistentes e ben adaptadas ao clima e tipo de solo onde as cultivamos, a
poder ser seleccionadas por nós mesmos. - As “malas” ou “boas” herbas
contrólanse por medios mecánicos.
- As sementes, ou plantón utilizado
debe ser de procedencia ecolóxica, a poder ser variedades propias,
locais, autóctonas, procurando a biodiversidade.
- Para evitar pragas e enfermidades,
teremos moi en conta as técnicas de laboreo, fertilización,
rotación e asociación de cultivos.
- A rotación e asociación de cultivos
dificulta o desenvolvemento descontrolado das pragas (allos con
leitugas, cebola con censuras, fabas con millo, etc.)
- As labores do solo han de facerse no
tempo oportuno e co grado de humidade adecuado, procurando non
alterar as capas do solo, laboreando superficial e gradualmente. - Hai que prestar tamén moita atención ao momento de: abonar, sementar, transplantar e des- herbar. Facendo
estas tarefas no momento xusto, aforraremos tempo, traballo e sobre
todo, colleremos mellores colleitas.
Se a pesar de respetar todas estas
normas, temos algún problema de praga, sabemos que hai produtos que
nos poden axudar sen deixar residuos tóxicos para nós nin para o
medio ambiente.
A agricultura e a gandería ecolóxica
poden ser unha boa oportunidade e a máis eficaz fórmula para revalorizar e
recuperar o sistema agrario tradicional de Rairiz de Veiga,
demostrando que se pode crear riqueza, sen necesidade de destruir unha
heredanza irrepetible e maravillosa que debemos preservar a toda
costa.
Temos que recuperar as cousas boas da
nosa cultura labrega, pero non so para expoñelas, como é costume,
penduradas das paredes dun museo etnográfico donde todo está morto. Gostamos máis dun museo vivo, interactivo e real, onde a fusión da
sabiduría tradicional, xunto cos coñecementos e tecnolóxias máis
modernos, permiten a potenciación dun sistema productivo rendible
para os seus habitantes e sustentable no tempo.
Cómpre tamén mudar a imaxe pexorativa
que ten a sociade sobre o traballo rural, dignificando e valorizando
a profesión de labrego, non só como garante da autosuficiencia
alimentaria do país, senón tamén coma cuidador da paisaxe, da saude
do medio ambiente e das persoas.
Para acadar esta meta, fai falla atraer
e motivar aos poucos mozos e mozas que van quedando nas aldeas, con
cursos que lles abran os ollos respecto as posiblidades
e aspeitos positivos da agricultura ecolóxica.
Para que esto sexa posible,
necesitamos moitas persoas coma ti, que valoran e son conscientes de que consumen os
alimentos producidos polos seus estimados labregos.
